Post category : Sailkatugabeak
Link to post : permalink
Comments : 1 Comment
Iñaki Zabaleta Urkiola (Leitza,1952) kazetaritzako unibertsitate-katredaduna da Euskal Herriko Unibertsitatean . Doktore tesia eta telebistako masterra New Yorken egin zituen . Bere Ikasketak Amerikan osatzen zebilenean idatzi zuen , 1983an hain zuzen ere , nik irakurritako liburua; 110 . Street-eko geltokia . 1985an argitaratu zuen Susa argitaletxeak lehenengoz , denera hiru argitaraldi eginez . 1988-tik aurrera Elkar argitaletxeak argitaratu zuen eta nik irakurritako alea, argitaletxe honek 2008ko Apirilean eginiko 32.argitaraldikoa da. Iñaki Zabaletaren lanen inguruko informazio zehatzagoa Euskal Idazleen Elkartearen webgunean aurki dezakezue edota “armiarma” webgunean.
Liburua irakurri dut Asier San Juanek gomendatu zidalako, eta ongi gomendatua.
110. Street-eko geltokiaren laburpena azkenean Zornotzako ikasle baten blogean aurkitu dut , elkar argitaletxearen webgunean ez baitzegoen laburpenik, liburuaren nolabiteko aurkezpen bat baino : Alde batetik, Josebak kafetegi batean egiten du lan . Catherinek , kafetegi buruak , trafikatzeko lanak egitea behartzen du , bestela immigrazioko poliziari deituko diola esanez . Bestalde, Angiek , estatu batuetako emakume batek , publizitatean lan egiten du . Hasieran, kartel bat diseinatzeko enkargua izango du eta hauetako bat egitean ezagutuko dira Angie eta Joseba, kartelaren bidez mezuak bidaliko dituzte bata besteari. Josebak trafikatzen jarraituko du , gehiago ezingo duen arte . Orduan, berak xantaiatuko du Catherine, poliziari dena kontatuko diola esanez . Gauzak horrela utzita ; denbora gutxiz , baina ; izan ere, metroko kale batean laban batekin hiltzen baitute .
Iritzia : Liburu polit baten aurrean aurkitu egin naiz , eta aurretik hori espero ez nuen arren , oso gustura irakurri ahal izan dut . Idazleak oso ondo islatu du 80.hamarkadako New Yorken xarma berezi hori . Gogoeta sakoneko liburua da baina ez da honengatik astuna edo aspergarria gertatzen. Amodiozko istorio bat ere tartekatzen du eta horregatik eta istorioan zehar mantentzen den akzio eta intrigagatik liburuak intrigari eusten dio bere osotasunean . Atentzioa deitu dit protagonistek egiten dituzten gogoetak hiri handietako bakardadeari buruz . Izan ere , egia borobila da eta identifikatuta sentitu naiz hiri hotzetan bizi diren pertsonen indiferentziaz hitz egiten dutenean . Honek eta Josebak bizi duen egoerak , frankismoaren exiliatua , hausnartzera bultzatzen gaitu hainbat gairi buruz : diktaduren ondoriozko exiliatuen diasporaz eta hauek jasan zuten eta jasaten duten egoeraz ; globalizazioaren eraginez munduaren bilakaera indiferenteaz, paperik gabeko etorkinen egoeraz…argi dago beraz lehenago esan dudan moduan gogoeta sakoneko eleberria dela. Amaiera tristea eta krudela da, baina bizia bezain erreala.Liburua gomendatuko nuke baina aldez aurretik esanez, literatura serio eta sakona dela eta istorio arinak gustuko dituztenek balitekeela eleberri hau atsegin ez izatea. Ez neukan irakurrita idazle honen beste libururik baina bere estiloa gustatu zait eta ez nioke ezetzik esango beraren beste liburu bat irakurtzeari, adibidez bere bigarren poesia lana “eskuaren fereka” interesa pizten didana izenburuagatik.
